Rachunki bankowe gminy - Informacja dla osób płacących podatki i opłaty - czytaj więcej

Informacja dla pracowników Urzędu Miasta i jednostek podległych - zmiana w związku z telefonami

Uwaga oblodzenie !!!

- czytaj więcej...
 Treść

Początki

Początki stałego osadnictwa w rejonie Ostrowca sięgają okresu neolitu. Pierwsze wzmianki historyczne dotyczące, wchodzących obecnie w skład miasta, wsi Ostrów i Częstocice pochodzą z 1369 i 1374 roku. Wieś Ostrów leżała na prawym brzegu Kamiennej i należała do rodu Rawitów. U schyłku XVI wieku jej właścicielem został Jakub Gawroński herbu Rawa, który zezwolił na wymierzenie i wykarczowanie placów pod budowę domostw na terenie puszczy na lewym brzegu rzeki Kamiennej obok starej kapliczki. Wyznaczył Rynek i tak zaczęło istnieć miasto. Za datę powstania miasta przyjmuje się 1597 rok. Na przełomie XVI i XVII wieku położone tu dobra wykupił Janusz Ostrogski. Wybudował na miejscu kapliczki kościół parafialny, podzielił swe ćmielowsko-opatowskie posiadłości na mniejsze klucze. W ten sposób wyodrębniony został klucz dóbr ostrowieckich, który przetrwał w nienaruszonym stanie do połowy XIX wieku.

Wiek XVII - XIX

 W wieku XVII dobra ostrowieckie przechodziły w ręce różnych rodów. Po roku 1808 nabył je Jerzy Dobrzański. Był on prawdopodobnie założycielem pierwszej kuźnicy we wsi Kuźnia (dziś w obrębie miasta), gdzie w 1813 roku założył również hutę, a ponadto był poszukiwaczem złóż węgla w okolicach Ostrowca. W latach 1837-39 po drugiej stronie Kamiennej powstała sfinansowana przez hr. Henryka Łubieńskiego, kolejnego właściciela miasta, huta zwana Klimkiewiczów (budowniczy Antoni Klimkiewicz).

W XIX wieku posiadłości nad Kamienną miały dużą wartość, która wynikała z szeroko zakrojonego programu industrializacji górnego dorzecza Kamiennej, zainicjowanego przez Bank Polski. Tworzyło się Zagłębie Staropolskie.

 Powstanie styczniowe z 1863 roku pozostawiło w regionie do dziś czytelne ślady zmagań z rosyjskim zaborcą. Po uśmierzeniu powstania zaszły jednak istotne zmiany. Car uwłaszczył chłopów, miasto uległo procesowi komunalizacji. Niedługo potem huta w Klimkiewiczowie zaczęła wyróżniać się ekonomicznie spośród wielu podobnych zakładów w okolicy. Kolejny właściciel resztek dóbr ostrowieckich - Zygmunt Wielopolski - wyłączył hutę ze swych włości i założył Spółkę Akcyjną Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich. Wokół huty zaczęły rozwijać się inne pomniejsze zakłady produkcyjne, w tym przemysł materiałów ogniotrwałych i spożywczy. Zaczęła się dokonywać fuzja dwóch organizmów: starego Ostrowca i nowej osady przemysłowej Klimkiewiczowa, a tuż obok niego osady fabrycznej Częstocice z powstałą około 1839 roku cukrownią. W latach 1884/85 ze Skarżyska do Ostrowca została doprowadzona odnoga kolei Dęblińsko- Dąbrowskiej.

Wiek XX

 Na przełomie XIX i XX w. ostrowiecka huta była drugą co do wielkości w Królestwie Polskim. Rozwojowi przemysłu towarzyszył rozwój miasta. W 1827 roku Ostrowiec posiadał 270 domów i 1.768 mieszkańców, a w 1886 już 311 domów i 5.500 mieszkańców. Od końca XIX wieku nastąpił szybki rozwój miasta i podmiejskich osad fabrycznych. W tym czasie powstały m.in. dwie cegielnie, browar oraz zakład rektyfikacji spirytusu.

W 1910 roku mieszkało tu już 13,9 tys. mieszkańców (58,4% Żydów). Na przełomie 1905 i 1906 roku na terenie Ostrowca i okolicznych osad przemysłowych nastąpiło czasowe przejęcie władzy przez PPS kierowaną przez Ignacego Boernera i utworzenie tzw. Republiki Ostrowieckiej .W okresie I wojny światowej duże zniszczenia Zakładów Ostrowieckich (1915) spowodowały kryzys ekonomiczny. Przejęcie władzy z rąk okupanta austro- węgierskiego nastąpiło 3 XI 1918 roku. Odzyskanie przez Polskę niepodległości zaowocowało utworzeniem polskich struktur władzy, które przejęły kontrolę nad odradzającym się życiem w mieście.

Czas między wojnami upłynął w atmosferze porządkowania i rozwoju miasta. W drugiej połowie lat trzydziestych, gdy w skali państwa przystąpiono do budowy "trójkąta bezpieczeństwa" zwanego Centralnym Okręgiem Przemysłowym, Ostrowiec, a w nim przede wszystkim huta, zyskał szansę gwałtownego przyspieszenia gospodarczego. W 1924 roku miało miejsce poszerzenie granic miasta i wydzielenie z powiatu opatowskiego.

W okresie międzywojennym rozpoczęto budowę szeregu obiektów użyteczności publicznej, nastąpiła rozbudowa i rozwój Zakładów Ostrowieckich (m.in. produkcja wagonów kolejowych, rur lanych ośrodkowo, konstrukcji stalowych), zapoczątkowano budowę wodociągów (1939 rok). W 1939 roku Ostrowiec liczył około 30 tys. mieszkańców.

Wybuch II wojny i rządy hitlerowskich okupantów doprowadziły do katastrofalnego wyniszczenia potencjału ludzkiego ( ok. 11 tys. Żydów ostrowieckich zostało zamordowanych przez faszystów. W okresie okupacji hitlerowskiej na terenie miasta istniały obozy przejściowe dla jeńców, obóz Służby Budowlanej, getto (1941- 1943), obóz pracy dla Żydów (1943-1944). Miasto było obszarem działalności SZP, ZWZ-AK, PPR-GL-AL, PPS-WRN, NOW-NSZ; ważnym ośrodkiem walki dywersyjno-sabotażowej, wywiadowczej, produkcji broni, tajnego nauczania oraz wydawania prasy konspiracyjnej, a także miejscem licznych publicznych egzekucji. Ostrowiec został wyzwolony przez Armię Czerwoną w dniu 16 styczniu 1945 roku.

W 1954 roku do miasta przyłączono szereg podmiejskich osiedli, m.in. Denków (znany ośrodek garncarski, posiadający prawa miejskie w latach 1564-1869), czy Częstocice.

 Na współczesne oblicze miasta największy wpływ miała decyzja o budowie w Ostrowcu ( na terenie Kątów Denkowskich) nowego zakładu przetwórstwa metalurgicznego. Pojawienie się tej gigantycznej inwestycji spowodowało lawinowy rozwój miasta z jego pozytywnymi i negatywnymi skutkami.

Aleja 3 Maja most na Kamiennej Aleja 3 Maja od Kiliskiego Aleja Ostrowiecka Aleja z kościoła 1902 karta pocztowa Aleja 3Maja karta pocztowa Aleja Ostrowiecka Karta pocztowa widok ogólny Ostrowca Karta pocztowa Ostrowiec Aleja Ostrowiecka Ostrowiec 1903 Ostrowiec widok ogólny 1911 Pocztówka widok z kościoła na Aleję Rynek 1902 Rynek 1910 Widok na mykw Bejt ha midrasz i synagog Dworzec PKP Ostrowiec 1902